Σχετικά
Από την κοινοτική οργάνωση στο Λάνσινγκ
Σχετικά με την Katrina Manetta
Αυτή η καμπάνια αφορά τη δημιουργία κάτι νέου. Μιας ηγεσίας που έχει ρίζες εδώ, λογοδοτεί σε πραγματικούς ανθρώπους και είναι πρόθυμη να αμφισβητήσει τον τρόπο με τον οποίο γίνονταν πάντα τα πράγματα.
Για μένα, αυτή δεν είναι μια ξαφνική απόφαση ούτε μια κίνηση πολιτικής καριέρας. Είναι το επόμενο βήμα στη δουλειά που ήδη κάνω στο πεδίο στη μητροπολιτική περιοχή του Ντιτρόιτ. Ως οργανώτρια της κοινότητας, έχω περάσει χρόνια βοηθώντας γείτονες να ενημερώνονται, να συμμετέχουν και να μιλούν για τα ζητήματα που επηρεάζουν την καθημερινή τους ζωή. Έχω χτυπήσει πόρτες, έχω κάνει συζητήσεις γύρω από το τραπέζι της κουζίνας, έχω βοηθήσει ανθρώπους να βρουν τον δρόμο τους μέσα σε συστήματα που δεν λειτουργούν και έχω φέρει τις φωνές των απλών ανθρώπων σε χώρους όπου συνήθως αγνοούνται.
Αυτή η εμπειρία είναι ο λόγος που είμαι υποψήφια. Επειδή έχω δει από πρώτο χέρι τι λειτουργεί, τι δεν λειτουργεί και πόσο συχνά οι εργαζόμενοι αποκλείονται από αποφάσεις που τους επηρεάζουν.
Με ρίζες εδώ. Με δράση εδώ.
Η ιστορία μου
Δεν περίμενα την άδεια κανενός για να αρχίσω να είμαι παρούσα και να προσφέρω.
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Shelby Township και εξακολουθώ να ζω εδώ, στο ίδιο σπίτι όπου μεγάλωσα. Πήγα στα σχολεία της Utica, αποφοίτησα από το Oakland University και, με κάθε έννοια, με μεγάλωσε αυτή η κοινότητα. Αυτή η περιφέρεια με έμαθε από νωρίς ότι πρέπει να δίνουμε το παρών, να κάνουμε το μερίδιό μας και να νοιαζόμαστε για τους γύρω μας.
Είμαι λίγο πάνω από τα τριάντα, μέρος μιας γενιάς που δούλεψε σκληρά, ακολούθησε τους κανόνες και παρ’ όλα αυτά βρήκε τη σταθερότητα πιο δύσκολη απ’ όσο θα έπρεπε. Πάντα αντιστεκόμουν στην ιδέα ότι «έτσι είναι απλώς τα πράγματα». Με τον καιρό, αυτό το ένστικτο έγινε δράση.
Ποτέ δεν ένιωσα άνετα να αποδέχομαι ως φυσιολογικά συστήματα που δεν λειτουργούν. Κάποιοι θέλουν να μετατρέπουν αυτή την επίγνωση σε προσβολή. Έχω πλήρη επίγνωση του τι συμβαίνει εδώ, επειδή αυτός είναι ο τόπος μου και το να κοιτάξω αλλού δεν ήταν ποτέ επιλογή.
Έγινα οργανώτρια της κοινότητας επειδή κουράστηκα να βλέπω αποφάσεις για τη ζωή μας να λαμβάνονται χωρίς ανθρώπους σαν εμάς στο τραπέζι. Έχω βοηθήσει γείτονες να κατανοήσουν τι συμβαίνει σε τοπικό και πολιτειακό επίπεδο, έχω ενθαρρύνει ανθρώπους που δεν είχαν συμμετάσχει ποτέ πριν να εμπλακούν και έχω εργαστεί για να μετατρέψω την απογοήτευση σε συλλογική δράση. Η οργάνωση της κοινότητας με έμαθε να ακούω, να γεφυρώνω διαφορετικές απόψεις και να κρατώ τους ανθρώπους ενεργούς ακόμη κι όταν η αλλαγή φαίνεται αργή. Σε αναγνώριση αυτής της δουλειάς, τιμήθηκα με το Bayard Rustin Strategist Award στον εορτασμό MLK 2026 του Michigan United, ένα βραβείο που τιμά οργανωτές οι οποίοι χτίζουν λαϊκή δύναμη και προωθούν τη δικαιοσύνη στις κοινότητές μας.
Αυτή η δουλειά μού έδειξε επίσης τα όρια της οργάνωσης από μόνη της. Πάρα πολλά από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι οικογένειες εδώ διαμορφώνονται από αποφάσεις που λαμβάνονται στο Λάνσινγκ. Και πολύ συχνά, όσοι παίρνουν αυτές τις αποφάσεις δεν έχουν ζήσει ποτέ τις συνέπειές τους.
Γι’ αυτό είμαι υποψήφια για τη Βουλή των Αντιπροσώπων του Μίσιγκαν.
Ξέρω πώς είναι ο αγώνας της καθημερινότητας
Επειδή το έχω ζήσει, όχι απλώς μελετήσει
Τα τελευταία οκτώ χρόνια εργάζομαι ως σερβιτόρα. Ξέρω πώς είναι να εξαρτάσαι από τα φιλοδωρήματα, να κάνεις προϋπολογισμό από εβδομάδα σε εβδομάδα και να νιώθεις το άγχος ενός απρόσμενου εξόδου που ανατρέπει τα πάντα. Όταν ζεις έτσι, δεν υπάρχει περιθώριο ασφαλείας. Μαθαίνεις γρήγορα πόσο εύθραυστη μπορεί να είναι η σταθερότητα.
Αυτή η εμπειρία αλλάζει τον τρόπο που βλέπεις τους ανθρώπους. Χτίζει αντοχή, αλλά και ενσυναίσθηση. Σταματάς να θεωρείς κάποιον τεμπέλη ή ανεύθυνο όταν καταλαβαίνεις πόσο κοντά στο όριο βρίσκονται οι περισσότερες οικογένειες, ακόμη κι όταν κάνουν τα πάντα σωστά.
Η οικογένειά μου γνωρίζει βαθιά αυτή την πραγματικότητα. Η θεία μου έχει νοητική αναπηρία και η μητέρα μου είναι η πλήρους απασχόλησης φροντίστριά της από τότε που ήμουν πέντε ετών. Μεγάλωσα βλέποντας τι σημαίνει ευθύνη όταν είναι συνεχής, απλήρωτη και σπάνια υποστηρίζεται. Μου έδειξε πόσο πολύ τα συστήματά μας βασίζονται σε ανθρώπους που σηκώνουν σιωπηλά τεράστιο βάρος χωρίς βοήθεια.
Έχω επίσης βιώσει βαθιές απώλειες. Έχασα την αδελφή μου, τον πατέρα μου και τον σύντροφό μου μέσα σε λίγα χρόνια. Αυτού του είδους η απώλεια δεν σε σκληραίνει. Αφαιρεί ό,τι δεν έχει σημασία και οξύνει την αίσθησή σου για όσα αξίζει να αγωνιστείς.
Αυτές οι εμπειρίες δεν με απομάκρυναν από την κοινότητά μου. Με έφεραν πιο κοντά της.
Από τη διεκδίκηση στη δράση
Οι τοπικοί αγώνες χρειάζονται λογοδοσία σε επίπεδο πολιτείας
Η οργάνωση της κοινότητας με έμαθε πώς οι δυσλειτουργίες των συστημάτων εμφανίζονται στην πραγματική ζωή. Με έμαθε επίσης πού βρίσκονται τα όρια όταν όσοι παίρνουν αποφάσεις είναι αποκομμένοι από τις συνέπειες.
Πάρα πολλές από τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι οικογένειες εδώ διαμορφώνονται από πολιτικές που αποφασίζονται στο Λάνσινγκ. Αυξανόμενα κόστη. Ανεπαρκής στήριξη για φροντιστές. Μια κυβέρνηση που μοιάζει μακρινή, αδιάφορη ή αιχμάλωτη ειδικών συμφερόντων. Έχω δει από πρώτο χέρι πόσο σκληρά εργάζονται οι άνθρωποι για να ακουστούν και πόσο συχνά οι φωνές τους αγνοούνται.
Είμαι υποψήφια για τη Βουλή των Αντιπροσώπων του Μίσιγκαν γιατί η αντιπροσώπευση πρέπει να σημαίνει περισσότερα από έναν τίτλο. Πρέπει να σημαίνει κατανόηση, λογοδοσία και συνέπεια. Το Λάνσινγκ χρειάζεται ηγέτες που ξέρουν πώς είναι να ζεις από μισθό σε μισθό, να προσπαθείς να κινηθείς μέσα σε συστήματα που δεν λειτουργούν και να αγωνίζεσαι για αλλαγή χωρίς δίχτυ ασφαλείας.
Αυτή η καμπάνια αφορά το να πάρουμε τον αγώνα που δίνουμε τοπικά και να τον μεταφέρουμε σε πολιτειακό επίπεδο, εκεί όπου πραγματικά λαμβάνονται οι αποφάσεις.
Πέρα από την καμπάνια
Λίγα ακόμη για μένα
Είμαι θεία εννέα ανιψιών, περήφανη «μαμά» της γάτας μου, του Simba, και μου αρέσει να χαλαρώνω με την κηπουρική, τη ζωγραφική με αριθμούς και την ανάγνωση μη μυθοπλαστικής λογοτεχνίας και απομνημονευμάτων.
Ό,τι φέρνω σε αυτή την εκλογική μάχη προέρχεται από βιωμένη εμπειρία, την κοινότητά μου και την πεποίθηση ότι η πολιτική μπορεί να είναι πιο έντιμη, πιο προσγειωμένη και πιο ανθρώπινη.
Μια καμπάνια που στηρίζεται στους ανθρώπους
Λογοδοσία στην κοινότητα
Δεν δέχομαι χρήματα από εταιρικά PAC. Αυτή η επιλογή είναι συνειδητή. Αυτή τη στιγμή, το πολιτικό μας σύστημα διαμορφώνεται από το ποιος μπορεί να πληρώσει για πρόσβαση. Έρευνες δείχνουν ότι ένας μικρός αριθμός μεγάλων εταιρειών ξοδεύει δισεκατομμύρια για άσκηση πίεσης στους νομοθέτες και λαμβάνει σε αντάλλαγμα τρισεκατομμύρια σε συμβάσεις, επιδοτήσεις και στήριξη που χρηματοδοτούνται από τους φορολογουμένους. Μια τέτοια ανισορροπία δυσκολεύει τους απλούς ανθρώπους να ακουστούν, ακόμη και όταν υπάρχει συντριπτική δημόσια υποστήριξη για αλλαγή.
Μάλιστα, πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι οι προτιμήσεις του μέσου Αμερικανού έχουν σχεδόν μηδενική επίδραση στο αν τελικά ψηφίζεται μια νομοθεσία. Όταν το χρήμα και η πρόσβαση υπερισχύουν της κοινής γνώμης, η αντιπροσώπευση παύει να λειτουργεί όπως θα έπρεπε.
Γι’ αυτό αυτή η καμπάνια στηρίζεται στους καθημερινούς ανθρώπους. Όχι στις εταιρείες. Όχι στους ανθρώπους του κατεστημένου. Σε ανθρώπους που ζουν εδώ, εργάζονται εδώ και βιώνουν κάθε μέρα τις συνέπειες συστημάτων που δεν λειτουργούν.
Διεξάγω αυτή την καμπάνια όπως έχω ζήσει τη ζωή μου. Χωρίς ειδική μεταχείριση. Χωρίς δίχτυ ασφαλείας. Με διαφάνεια, σκληρή δουλειά και λογοδοσία απέναντι στους ανθρώπους γύρω μου.
Αν πιστεύετε ότι η κοινότητά μας αξίζει ηγεσία που ακούει τις εργαζόμενες οικογένειες και λογοδοτεί σε αυτές, θα ήταν τιμή μου να σας έχω μέρος αυτής της καμπάνιας.